Büyüdük mü?

02 Şubat 2018 Cuma, 13:58

50’li yaşlara gelmiş biri olarak eski Turgutlu’yu biraz hatırlayalım istedim. O zaman mı şimdi mi zenginiz yada fakiriz gelin yazının sonunda siz karar verin. Bugün yaşadığımız ve alıştığımız hayatın bize getirdiği pek çok şeyden yoksun bir çocukluk geçirdik; o zamanın çocukları hep birlikte. Zengin ile fakirin birbirinden çok farkı olmadığı birbirine çok yakın yaşadığı dönemlerdi. Yolları çok düzgün olmayan, pekçok ara yolu toprak, büyük tahta kapıları olan avlulu evlerde otururduk. O evlerin kapılarında büyük halkalar olur, ev halkı biryerlere giderken o halkaları birbirine iple bağlar, çıkardı. Bilinirdi ki; evde yokuz. Mahallenin çocukları hep birlikte sokaklarda oynar, annelerimiz karanlık olunca “Doyamadınız sokağa” deyince eve girerdik. Öyle çok süslü oyuncakları olmazdı çocukların; bir çivi çamurlu bir alan bile bizim için oyun olabilirdi. O zamanın çocukları iyi bilir çamurda çivi batırır, çizgileri birleştirirdik. Hepimizin akşam üzeri karnı acıktı mı; annesi ekmeğe salça sürerdi. Biz Demirciler çarşısında otururduk. O zamanlar pazar Eski Manisa Yoluna kurulurdu. Karpuz kamyonları gelir, mahallenin bütün çocukları koca kamyonun karpuzunu tezgaha indirir, karşılığında da kırılan karpuzlardan yerdik. Öyle çok fazla bakkal yoktu. Zaten bakkalda da çeşit yoktu. Çocukta para da olsa ya leblebi tozu alacak, ya un kurabiyesi yada o dönemin hiç de iyi olmayan kötü yağı boğazını kaplayan çikolatasından  almak zorundaydı. Bütün çocuklar neredeyse kaşıklarımız cebimizde gezerdik. Mahallede hemen hemen hergün bir evde hayır pilavı yapılırdı. Evin hanımı tavuklu pilav yapar, mahallenin bütün çocukları kendi kaşıkları ile bir tepsiden çalakaşık yerdi.

Sonra zaman ilerledi, bizler büyüdük, Turgutlu büyüdü. Yola çıktığımızda herkesin birbirine “merhaba” dediği Turgutlu kaybolmaya başladı. Biz yaş aldıkça O büyüdü. “Dışarıdan şehirleşiyoruz, içeridense bir  köy gibi yaşıyoruz” denildi uzun bir süre.

Şimdi şöyle Akçakmak Yolu üzerindeki birbiri ardına açılan cafelere bir bakalım. Yeni kurulan mahallelere ve yerleşim alanlarına. Değiştik, geliştik, modernleştik, büyüdük.

Evimizde doğalgaz, elimizde akıllı telefonlar. Gaz lambasından elektriğe, vantilatörden, klimaya döndük. Lüks arabalar kapımızda. Manisa’nın nüfus açısından en yoğun 5. ilçesiyiz. Nüfusu 10 bin bile olmayan Turgutlu şimdilerde 160 bini geçti. Nüfusumuz arttı haberleri üzerine yazdım eski Turgutlu’yu; bilenlerle yadedeyim diye.

Peki zengin miyiz, fakir miyiz, hatta mutlu muyuz?

You must be logged in to post a comment Login

Yorum yazın...

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz